Vlaschaard

Ringproject

Ooit was spoorlijn 83 een vlotte spoorverbinding tussen Kortrijk en Amougies. De lijn was 21,9 km lang maar verloor in de loop der jaren haar oorspronkelijke functie. Een deel van de voormalige spoorwegbedding biedt nu een ideale fietsverbinding tussen Zwevegem en Kortrijk centrum. Ze maakt op haar beurt deel uit van het Guldensporenpad, een veilige fiets(snel)weg tussen de verschillende gemeenten in de Leievallei.

Het gedeelte tussen Avelgem en Zwevegem heeft een zeer divers landschappelijk karakter: dit pad is een veel gebruikte wandel- en fietsroute. Het is ingebed in een prachtig stukje natuur in het lichtglooiende landelijk gebied tussen beide gemeenten en wordt doorsneden door het kanaal Kortrijk-Bossuit. Langs dit gedeelte willen Marnixring ‘De Vlaschaard’ uit Avelgem en de gemeentes Avelgem en Zwevegem een poëziepad realiseren van station Zwevegem tot station Avelgem… en zelfs verder, langs de prachtige uitloper van dit pad die loopt tot aan de IJzerwegbrug, de in 2015 in gebruik genomen nieuwe fiets- en voetgangersbrug over de Schelde.

Het project loopt over een periode van 5 jaar: van 2015 tot 2019. Jaarlijks worden twee gedichten langs het pad geplaatst: het winnende gedicht van de poëziewedstrijd en een gelegenheidsgedicht van de jaarlijks aangestelde curator.


2018

Zondag 27 mei 2018 om 10u30 onthulling van de 2 gedichten in de Pannenbakkersstraat te Zwevegem.

Zaterdag 28 oktober 2017 om 16u30 in El Dorado (voormalig stationsgebouw te Zwevegem) persconferentie.

Winnend gedicht

Hazengrauw

Het deemstert en je ziet de gauwe haas

niet meer tussen het koren, je kunt

de rossig grijze oren niet herkennen

als de zon haar luiken sluit, de struiken

om ons heen zijn schimmige gedaanten,

de dikste boom, de scherpste tak lost op

in nevelwaas, het vee schuilt dampend

samen voor de nacht, wij dempen

onze stemmen tot schemerfluisterzacht.

We fluisteren om de ongeziene haas

niet te verjagen, dralen hier besluiteloos,

dan stijgen we boven onszelf, we zwijgen.

Zie, hoe schaduwen verdwijnen, die van jou

en die van mij, als weg en berm vallen we

naadloos samen in dit uur van hazengrauw.

Cora de Vos (Bilthoven, Nl)

Winnaar poëziewedstrijd 2018

Gedicht Curator

Ik vlieg met jouw schaduw.

Eén zwaluw

en

één zwaluw,

geschoten van één boog.

De pennen van hun vleugels,

beschrijven wijd een lied.

En

In de schaduw op de golven,

staat te lezen,

hoe de één

de andere

ziet.

Karlijn Sileghem

Curator poëziewedstrijd 2018


2017

Zondag 4 juni 2017 onthulling van de 2 gedichten.

Zondag 13 november 2016 om 11 uur in El Dorado (voormalig stationsgebouw te Zwevegem) persconferentie.

Winnend gedicht

IJZERWEG

kijk, lief! ik mis de trein! de klok blijft thuis

ik trek mijn stekkers uit, verbreek de lijnen

bevrijd mezelf en jou van regeling en dienst

en rush – te lang reeds waren wij pedalen

kwijt, maar hier trap ik me wezenloos mijn

wezen los, doorsnijd de stilstand van de tijd

ik pak het spoor weer op en eindelijk draait

alles nog eens in de richting van mijn hart

ik maal mezelf weer perspectief, dat door

mijn leden zoemt vanuit die streep beton

het ijzer smelt en ginder aan de horizon

waar Schelde zonder aarzelen zichzelf ver-

liest in de Escaut, daar groeit opnieuw een

brug – wacht daar op mij, lief! ‘k ben er zo!

Tom Smits

Winnaar poëziewedstrijd 2017

Poëzie van A tot Z

Gedicht Curator

PAD

Wil je me bochtig kronkelend als een lus?

Of kaarsrecht? Als een baantje in het bad,

het gangpad in de bus.

Gedrapeerd als een lint in het land ben ik

de groeispurt van een kind – bergop en

terug bergaf – op weg van wieg naar graf.

Ik gedij langs een rivier, gedenk de trein

die niet meer rijdt. Van hot naar her tot hier.

Tot in de eeuwigheid.

(Net zo goed ben ik een kikker.

Een kikker met kapsones.)

Philip Hoorne

Curator poëziewedstrijd 2017

Poëzie van A tot Z


2016

Zondag 5 juli 2015 onthulling van de 2 gedichten.

Winnend gedicht

Wandelgids

ik bied me aan

om in torens van oude kerken

verre verwanten te zien

ik bied me aan

om in zerken versierd met korstmos

het leven te voelen

ik bied me aan

het oude schaap in de polder

wolkaartjes te laten signeren

ik bied me aan

het mannetje in de bergen

een steen van zijn stapeling te vragen

ik bied me aan

om boven de boomgrens

titels voor gedichten te zoeken

ik bied me aan

denkkronkels te snoeien

ze op dansles te doen

Liesbeth Ulijn (Nijmegen)

Gedicht Curator

SPOORLOOS

Tegen strakke blauwte bovenal

bidt een zwever

met gespreide vleugels.

In de diepte die daaruit ontstaat

zindert zomer als gewijde opera.

Laat me langzaam waden tegen scherpte in.

Tijd stippelt een hoge vogel uit.

Aan de verte huilt een hond

die in de winter woont.

Wat laat ik na:

te ontbreken.

Joris Denoo

Curator poëziewedstrijd 2015-2016


2015

Zondag 29 mei 2016 onthulling van de 2 gedichten.

Winnend gedicht

Zomermiddag

Wind die weer eens richting wijst

aan huid en haar, zon die naar voetzool

en naar hoofd, mijn kleinste aarde, neigt.

Ik weet zo goed van alle zomerdagen.

Ik werd van twaalf zestien, van eenentwintig dertig,

later, er was wind en zon en altijd water.

Veel is gaan liggen van die wind,

het woelend watervlak, het hitsen van de dagen.

Toch hou ik van dit stil vertragen.

Harry M.P. van de Vijfeijke

Winnaar poëziewedstrijd 2014-2015

Gedicht Curator

Er is niets bijzonders aan deze plek

en dat is bijzonder. Bewaar

hou het vogelgeritsel in je handen

het vervliegt toch voortijdig.

De ruis van de wereld is overbelicht

de stilte genadig. Keer

je gezicht naar de aarde en luister.

De engel buigt zich over je

fluistert iets in vertrouwen.

Dit geluid moet je binnen.

Lut de Block

Curator poëziewedstrijd 2014-2015

Marnixring © 2019 | Privacy Policy